de wereld volgens guyterelli

*******(copyright:loekkok.nl)!!!!

 

Het was weer een lange nacht in mijn ranzige stapelbedje bij het Leger des Heils.

Kreunende, snurkende en masturberende en naar zweet en urine ruikende collega-zwervers hielden mij langdurig uit mijn slaap.

's Morgens was ik echter vol goede hoop op een betere toekomst.

Om 6 uur begon ik de lange voettocht richting Volendam

waar ik rond 10 uur aankwam. Ter hoogte van Broek in Waterland heb ik nog even met een scheermesje het nu toch wel heel penetrant geurende laagje ‘kopkaas' verwijderd.

Later bij Monnickendam heb ik gescheten in de bosjes, waarbij mijn handschoenen weer

perfect dienst deden als wc-papier.

Ik had gehoord dat het kermis was in Volendam en dat dit dorp vol zit met (zwart) geld.

Met kermis zijn deze lieden allemaal dronken en strooien zij met geld als ware het (wei)water

over de hoofden van katholieke gelovigen.

Een aalmoes voor een arme zwerver met een paar etterende en zwerende moeten in zijn gezicht, moet dan toch niet teveel gevraagd zijn.

Hoe anders was de realiteit. Op de dijk begon het meteen al fout. Mensen spuugden in mijn

hand en behandelden mij als ware ik een leprapatiënt die net had gezegd dat hij niet werkte

(dat laatste scheen nog erger te zijn in Volendam). Aangezien ik alleen luizen en platjes heb is dit natuurlijk te belachelijk voor woorden.

In een grote tent op het plaatselijke recreatieterrein dacht ik meer succes te hebben.

Hier werd ik echter hardhandig verwijderd door de security in opdracht van een forse man

in een groen pak met een groene bril en een vreemdsoortige witte krulletjespruik.

Op het moment dat ik het leven even niet meer zag zitten scheen er ineens een groot wit licht op mij. Er kwam een machtig gestalte naar voren.

‘Ben ik dood?', stamelde ik. De man zweeg en gaf mij € 5,00.

‘Wie bent u?', vroeg ik nogmaals. “Ik ben Peter van de Jent”, zei hij met een hemelse stem.

Later kwam ik hem nog een paar keer tegen en hij bleef geld geven.

Ik kreeg nieuwe moed en ging opgetogen naar Van den Hogen.

Volgens een meisje verkleed als bierviltje (ik hallucineerde volgens mij) zaten daar de echte rijke mensen.

Daar kwam ik er meteen achter waarom die mensen zo rijk zijn. De volgende stop was ‘De Molen'. Een bruine man met heel veel gel in zijn haar

viel bijna flauw bij mijn aanzien. Hij repte over een ‘noodtoestand' en zei; ‘dit is niet gebeurd.' Het was echter wel gebeurd en van een gezette man met krulletjes achter de bar kreeg ik een gratis biertje. In mijn ooghoek zag ik nog net dat mijn glas en de kruk waar ik op had gezeten direct bij het oud vuil gingen.

Nee, het leven van een zwerver gaat ook in Volendam niet over rozen.

Ziet u de onderstaande man volgend jaar weer, geef dan gul!

"gerrit"